SEMİNER-2

 

Bu hafta konumuza hocamız soru sorarak başladı .Bende size sorayım .

-çocukluğunuzu düşünün dedi.Ailenizin hangi davranışı sizi iyi hissetmenizi sağlamıştı?Annenizle ,babanızla geçirdiğiniz güzel anları düşünün.

Düşündüm düşündüm ama aklıma güzel bir kare gelmedi benim:(

Yanlış anlaşılmasın benim annem ve de babam bize devamlı kötü davranan insanlar da değildi.Ve gerçekten de dünya iyisi insanlardır.Sadece bizleri büyütürken ki hayat şartları (her anlamda ,kayınvalideyle yaşanan sorunlar ki evlerden uzak biri:( koşullar kısıtlı her anlamda) bize ilgi gösterecek kadar bonkör değilmiş bizimkilere:(

Benimle birlikte orada bulunanlardan bir kişi haricinde kimse iyi bir şey söylemedi.ya çekindiğinden ya da gerçekten benim gibi güzel anlar aklına gelmediğinden.

İşte konuya giriş  noktamız burasıydı.Peki bizim çocuklarımız gelecekte ne düşüneceklerdi?.Her şeye kızan bir anne-baba mı?Yoksa hatıraları sıralarken bile mutluluğu yüzüne yansımaktan gülümseyen suratlar mı?

Benim eşimin babasını ne kadar sinirli bir baba olduğunu söylese de hep eklerdi;

-bizimle yere yatar oyunlar oynar,gezmelere götürür…………………gb gb bir sürü anı dinledim ondan .Ya ben dedim kendime zorladım eve gelince zihnimi.Bir görüntü belirdi babamın beni menekşe plajına (denize girmek için değil yürümek  için gitmiştik )götürdüğünü hatırladım.küçükçekmece den menekşeye kadar yürümüştük çok yorulmuştum ama inanın nedeni hatırlamadığım şekilde çok mutluydum.

     Bu konu neden açılmıştı şimdi ona gelelim;

çocuklarla iletişimde onlara yaptırmak istediğimiz şeyin nedenini anlatmamız çok önemliymiş.Her şeyi bağırarak ve de genelleyerek anlatmak çocukta sadece” annem kızdı “durumu yaratıyormuş.mesela bir örnek olarak gelen misafirin elini öpmeyen çocuğa “çabuk git ellerini öp ne ayıp “diyen bir yaklaşıma karşılık

“oğlum-kızım misafirler geldiğinde onların ellerini öpmediğin için üzüldüm çünkü onlara karşı mahcup oldum diyerek hem duygumuzu hem de istediğimiz davranışı ve de nedenini açıklamamız gerekliliğini anlattı.

tabi verile örnek çoğaltılabilir(çünkü bende bu konuda oğlumu zorlamayı düşünmüyorum: )yani el öpme konusunda)

verdiği formül ise ;

önce ne yapmasını istediğiz+duygumuzu belirtmemiz+açıklama yapmamız idi.

Şunu da belirmek istiyorum ben bunları biliyorum yada ben böyle zaten davranıyorum diyenleriniz olacaktır ben sadece elçiyim:)

yanlız bana yararı olduğunu söylemek istiyorum.Yeğenime söyleyeceğim şeyi geçiştirmeden yukardaki  formülü kullanarak konuştuğumda benimle konuşmayı uzatmaya çalıştığını gözlemledim.Kurstaki bayanlardan biri de evde uygulamış.Çocuğu önce dinlemiş gitmiş 15 dakika sonra gelip (annesi duygusunu üzülüyorum diyerek belirttiği için)anneciğim seni üzmek istememiştim, şimdi seni istediğini yapamaya çalışıcam demiş:)

Kadın da çok mutluydu:)


Dinlerken muhakkak “seni dinliyorum ve anlıyorum”u  kullanmak gerekirmiş.Çocuk ona değer verildiğini hissetmek istermiş.

Eve gelir gelmez üstündekileri fırlatan bir çocuğa “bıktım senin dağınıklığından sen pis bir çocuksun”denirse ki çocuk daha önce de anlatmıştım 5-6(çocuğunun gelişimine göre)yaşına kadar her söylene soyut kavramları gerçek sanırmış.Kendinin pis biri olduğunu anlarmış bu cümleden.Ve ona sorulduğunda annesinin ona niye -neden kızdığına dair bir fikir oluşmayacağını sadece annenin kızdığını söyleyeceğini belirtti.

Ama örneği formüle uyarlayarak konuşursak ki oda şöyle;

Oğlum -kızım eve geldiğinde üstünden çıkanları toplayalım bu durum beni mutlu eder çünkü heran eve biri gelebilir dağınık görünsün istemem.

ooooooooooooyyyyyyy benim ömrüm biter bu kadar uzun anlatamam dersenizde bir seçenek 🙂 karışmam yani.Zamanla çocuğunuzun da size duygularını anlatmasına yardımcı olurmuş bu konuşma şekli.

Neyse çok uzattım bu haftalıkta bu kadar

şimdi ben bu çocuğa formülü nasıl uygulayayım:)

bak annecim burnunu karıştırman beni utandırıyor çünkü uslu çocuklar burnunu herkesin içinde karıştırmaz diyecem diyecem de anlayacak mı meçhul:)

bu arada ben anneme konuyu anlattım seminer diyaloglarımızı yani onu üzmek istemediğimi söyledim.Canım benim anladığını söyleyip kendi zamanında ki zorlukları anlattı:( yoksa ben de sizin gibi olmak isterdim dedi:(

Senin en çok mutlu olduğun an dedim.

-Babamın elimden tutup okula götürmesi” dedi.Hiç unutmamış:(

annemle ilgili hiç anı gelmedi onunda aklına:(

Bu arada dedem rahmetli anneannem ise yaşıyor çok şükür.Çok severim GÜLGEZ hanımı(ismiyle hitap ederiz nedeni bende bilmiyorum annemler ve biz torunlar:))

A şunu da belirteyim annem okula hiç gitmemiş.İlk gün gitmiş Öğretmeni güldü diye mi?tam hatırlamıyorum nedenini bir tokat atmış annemde korkudan bir daha okula gitmemiş:(

Reklamlar

About sezobigo

iyi şeyler düşünmek lazım!
Bu yazı Uncategorized içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s